Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Τ΄αποκαΐδια της Πανδώρας

Τη ζωή που σαπίζει στα ρείθρα, την στριμώχνουνε ύβρεις εν τέλει,
σκουριασμένη αρχαία κηρήθρα, που φονιάδες της κλέβουν το μέλι.

Γερασμένοι δασκάλοι γρυλίζουν, όταν νέοι ξεφτίζουν το εγώ τους,
σωρηδόν ζωηρούς εκμαυλίζουν, εκατόμβη στον φαύλο αρχηγό τους.

Πυρωμένες στρατιές βρικολάκων, με θεσμούς προπαγάνδα και βία,
πληρωμένοι σκαφτιάδες των λάκκων, καταπίνουν μυαλά και βραβεία.    

Στριμωγμένα σκουπίδια της μπόρας, ροκανίζουν διαμάντια στη βρώμα,
με αφορμή το κουτί της Πανδώρας, εκφυλίζουν το ανθρώπινο χρώμα.

Φυσομάνα η ζωή που ξεχνιέται, την εικόνα το ανθρώπου να σβήσει.
Πλημμυρίδα η ελπίδα τραβιέται, για την άμπωτη  λάσπες να αφήσει.

Κάπου υπάρχει αόρατος σπόρος, μια σπίθα στης λάσπης το τέλμα
Θα φουσκώσει ξανά πρωτοπόρος, όταν φτάσει ο ήλιος στο γέρμα.   

Πολύ πέρα από τον ήλιο, πάνω απ το νόμο, και πέρα απ τον ουρανό.
Κάτω από τη μαυρίλα θα βρεις μια ασημένια γραμμή αν και θνητός.
Σαν μια φωνή που ψιθυρίζει, ένα κερί μέσα στη νύχτα, σαν βουνό.
Ανάσες όλα τα όνειρά μας, δομή του θείου, σοφία, ένα όνειρο φωτός.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
30/1/2018=15=6