Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Ψυχή+πάθος=ψυχοπάθεια!

Κάθε Ανατολή  μας φέρνει πιο κοντά στον  ήλιο, είναι η στιγμή που θυμίζει, ότι η δύση σκέπασε με τα λίθινα χρώματα του μενεξέ, τα λήθινα, τα αληθινά.
Αυτή την μαγική στιγμή  αξία δεν έχουν οι λέξεις, ούτε τα λόγια που είναι έρμαια σκόνη του αέρα...
Τα λόγια που θολώνουν, με μαύρες κουκίδες τα λευκά φτερά όταν φτύνουν το τίποτα…
Αξία χρηστή ζωγραφίζουν τα μάτια, πινέλα ψυχής, σε τελάρο λευκό, ανεξίτηλο έργο σπουδαίου ζωγράφου..
Είναι μια στιγμή που χορταίνει ανατριχίλα και νοιώθει το παν να γυρίζει ξανά και ξανά, μέχρι να βρει εκείνο που θέλει να φτάσει...
Κοινωνία με ρίμες, που κάνεις δεν ακούει, με το δέρμα κεραία…
Δεν θροΐζει μιλιά…. τα μαλλιά πομποδέκτες μιας σιωπής, που δεν θέλει κραυγές, οιμωγές και θορύβους…
Μπορεί η λέξη "Ναι" .. μια χαρά να χαρίζει η μια λύπη....και το "Όχι" επίσης...
Αισθημάτων ρηχές γρατζουνιές και  οι δύο, του μυαλού φαντασίες..
Του μυαλού που πονά να ματώνει, και στο αίμα, δεινός αιμοστάτης κατάντησε να ναι…
Με κομμένο το αίμα, και καμένα τα θέλω, τα μπορώ γίναν στάχτη, και ο φοίνικας μοιάζει, ένα δέντρο απλό στην Σαχάρα..
Δεν αλλάζει ο δρόμος, το ταξίδι τ ίδιο για όλους, μοναχά οι στιγμές που ο καθένας κοιτάζει δείχνουν μάταια όμως, πώς κάτι διαφέρει…
Παιχνιδίζει η ματιά, κι η αντίληψη είναι του ειδώλου καθρέφτης, σε σκηνή που υπάρχει μυστικά υποβολέας…
Παρελθόν, το παρόν μας, και το μέλλον, του παρόντος οι φρούδες κινήσεις που την γύμνια τους ντύνουν ελπίδες, μεταξένιες για άλλους, η κουρέλια φορώντας, για όσους με τόλμη, οριζόντων αλήθειες, στα οράματα προσδοκούνε την νύχτα….
Μια ανάσταση άλλη, που ζητάει ζωντανούς να πεθάνει…
Μια κατάσταση τέτοια, που φορτώνει αιτίες αγκάθια, τις μορφές αγκυλώνουν, κι οι πληγές στάζουν ξύδι..
Προσποιείται πώς βλέπει, το τυφλό όνειρο μας, επιμένει να δείχνει το γυμνό της κουφάρι.
Αλλά ... υπάρχει η μαγική στιγμή...
Ένα αστέρι της μέρας κι ο Ήλιος....
και ότι δύναμη κρύβει, με τον κόσμο μας δένει σαν νήμα…
Μια ακτίνα μονάχα αρκεί, το φωτόνιο που τρέχει....
Η δική μας ακτίνα....
Γιοί του Ήλιου και κόρες της Γης....
σε ένα θαύμα που λένε Ζωή, σαν ανέμη γυρίζουν......
Καλή Ανατολή ψυχής!!!
(Από τον ου τι δανο, σε ανύποπτο χρόνο)
20/10/2014=10=1