Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

ΓΟΥΝΟΥΜΑΙ ΣΕ ΑΝΑΣΣΑ ΘΕΟΣ ΝΥ ΤΙΣ Η ΒΡΟΤΟΣ ΕΣΣΙ; ¨(Οδύσσεια ζ΄ 149)

Να μοιραστώ με σένα ναι, αρχόντισσα της Μάνης
ετούτη την γλυκιά χαρά, πάλι γιορτή να κάνεις.

Κόρη του Ήλιου μια ψυχή το πέπλο σου χαϊδεύει,
και με γιορντάνι πορφυρό, την μοίρα κοροϊδεύει.

Τι κι αν δεν βλέπω πρόσωπο, η δεν αγγίζω σώμα,
νοιώθω την φλόγα σου κυρά, στου ουρανού το δώμα.

Μεθάω στην ικμάδα σου, δεν λογαριάζω κόπο
Ο λύκος σου ακοίμητος, λάμπει εκεί στον νότο.

Σαν μια αρχαία κιβωτός, σαν οιωνός σαρκώσου,
χρυσό γραμμένο όνομα, σε πάπυρο δικό σου.

Κάθε κοτρώνι άψαχτο, χαράζει την μορφή σου,
κι ο ήλιος του Απόλλωνα, φυλά την κορυφή σου.

Στρώνει η Γή λόγγους εκεί, τον γόνο να φυλάξει,
ωσότου έρθει η στιγμή, που την  σειρά ν΄αλλάξει.

Χαίρομαι όπως ζέστανες, του γερακιού το σπόρο
που ωριμάζει συνεχώς, στο χρόνο και στον χώρο.

Την άγνοια μου προσευχή, ζωή για την ζωή μου,
για χάρη σου αρχόντισσα έμαθα την ψυχή μου.

Όταν θα φτάσει ο άψινθος, κριάρι στο κοπάδι,
θα μαραθεί ο θάνατος, θα ανθίσει το σκοτάδι.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
20/4/2015=14=5