Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2015

Εξήλθε λάθρα..

Δειλινό του καιρού και της μοίρας αγνάντι
αποφράδα στιγμή της κατάρας του Δάντη.
Πνιγηρή μυρουδιά, και η σήψη στα χείλια
σκοτωμένου  θυμού, ματωμένα κοχύλια.

Σκηνικό του χαμού, λες εικόνα μοιραία
σαν γενναία ψυχή, που εξήλθε λαθραία.
Κρίμα μιας νοσηρής, ευσπλαχνίας δεμένη,
σβήνει εκείνο που ζει, μα ζωή παραμένει.

Άντρο μαύρου ζυγού, νοσηλεία αρρώστου,
χορηγία Συγγρού, στο ταξίδι του νόστου.
Σε λιμάνι αστικό, τσακισμένη αποβάθρα,
δεν χωρά σε σκλαβιά, αποχώρησε λάθρα.

Ταξιδεύουν ομού, πεταλούδα και μοίρα
 αλαλάζει φωτιά, της ασφάλτου η πύρα.
Του μυαλού η στροφή, οργισμένη ρομφαία,
σε αγγέλους σπονδή, νεκρικού αμφορέα.

Χρονικό ειδεχθές, σε μοτέλ ερειπίων
και η  θάλασσα μωβ, εξιτήριο δακρύων.
Με συνείδηση εκεί, μία μάννα ζητάει,
τα κουρέλια του χθες, θαρρετά αψηφάει

Χορικό του κενού, των δαιμόνων αγέλη,
τραγωδία γκρεμού, καθαιρεί ότι θέλει.
Αποστρέφει τον νου, η ψυχή μ ένα νεύμα,
παγωμένη ματιά, που σπαθίζει το τέρμα.

Στην ποδιά του βουνού, φωτεινή πολιτεία
λυκαυγές του καιρού, κάνει τώρα θητεία.
Μυρωμένος καιρός, και τα χείλη πορφύρα,
ανασταίνουν νεκρούς, του Ορφέα η λύρα.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
27/9/2015=26=8