Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Όρτσα τον παπαφίγκο

Ίδια βελάσματα ακούω, χρησμούς αγιάσματα ζητώ,
νέα χαλάσματα αποκρούω, παλιά περάσματα πατώ.

Φτιασιδωμένα προσωπεία, θεατρικές προδιαγραφές,
ξεχειλισμένη μαστροπεία, με σκουριασμένες επαφές.

Εκεί στου αντίλογου τη μέση, έρμη πιρόγα το φτερό,
που άφησε ο αητός να πέσει, και ταξιδεύει στο νερό.

Στην μία όχθη στέκει μόνος, o νόμος νοητός κριτής
απέναντι γυρνά ο χρόνος, τον στρόφαλο της αρετής.

Άγρια τοπία συμπληγάδες, ξεβράζει εκρήξεις η ροή
ιέρειες πετούν φυγάδες, στου καταρράκτη την βοή.

Όρτσα η μοίρα στον αέρα, μια μινιατούρα το σκαρί,
μα η ψυχή κόντρα παντιέρα, γιγαντωμένη βλοσυρή.

Σήκωσα γιάνκη στο ιστίο, ας είναι κόντρα ο καιρός,
κάθε ρεσάλτο αριστείο, και κάθε κούρσο θησαυρός.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
13/8/2017=22=4