Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015

ΑΤΜ...κοινωνία!

Σε γνώρισα στο ΑΤΜ, κρατούσες την γιαγιά σου...
σε κοίταξα με κοίταξες,μου είπες πρώτος "γειά σου".
Δεν είχατε υπόλοιπο τα πλήρωσε η θειά σου,
ο πισινός βιαζότανε, γρύλισες "στη σειρά σου".
Έξαφνα φεύγει ο διπλανός, να πάει στην πλατεία,
εκεί υπάρχει πληθυσμός, και τ΄ΑΤΜ είναι τρία.
Γυρίζει η γιαγιούλα σου, πηγαίνει στην γωνία,
την κάρτα μου λιμπίστικες, έδειχνες αγωνία.
Έτσι λοιπόν την έβαλα με μια μεγάλη ελπίδα,
μα ήταν και εκείνη άκυρη και δεν σε ξαναείδα.