Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

Ανατολικός μεσημβρινός (σαν φως σε μια ατέλειωτη νύχτα)


Μοναχό, που η πάχνη με λάθη υφαίνει,
σιωπηλό μερδικό, η πατρίδα σαν ξένη.

Ριζικό, ο καμβάς που κεντάει το δήθεν,
θυμικό που ανθίζει εδώθε και εκείθεν.

Στεγανό, με το ρεύμα σε λάθος πεδία
μονωμένο το φώς, σκοτεινή η καρδία.

Ακυβέρνητο νου ιδιαιτέρων κυμάτων,
συμβατό σκηνικό  αλιείας  θυμάτων.

Σκηνικό ειδεχθές, αλλοτρiων κυττάρων
χρονικό για ψυχές, ισοβίων ταρτάρων.

Τεχνητό το ευ ζην, αντιγράφεται λάθρα,
με ριμέικ προφίλ, και ανώμαλα άρθρα.

Γλωσσικό της Βαβέλ, μεταλλάξεις ελίκων 
εκτρωμάτων ροές, σε κανάλια εποίκων

Γνωμικό, κουρελιών ζωγραφίζει σε τοίχους.
με θυσίες αμνών, κι ακατάληπτους στίχους

Μυστικό ιερό, σε σπηλιά του Ταινάρου
η έσχατη σπονδή, για ταξίμι του χάρου,

Χαρακτό οχυρό, του απόδημου χρόνου,
Λελεγία  της Γής, πυραμίδα του Κώνου.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
16/2/2016=18=9