Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

Επί ηβητήρος

Μαβί το χρώμα της ψυχής, μενεξεδένια η ώρα
αμάραντα τα ρόδα  της, στην μακρινή Πανδώρα.
Με μια πορφύρα σάβανο, σε κλειδωμένο δώμα,
θαμμένου σπόρου σκίρτημα, κοιλοπονά το χώμα.

Σε βαθυγάλαζη βροχή, λούζεται η Περσεφόνη
Κάθε σταγόνα της σφυρί, κάθε λουλούδι αμόνι.
Το άβαταρ μια γέφυρα, για σύνδεση χρωμάτων
πολυχρωμία των θνητών, διαφάνεια πνευμάτων.

Βρέχει τη Γή ο ουρανός, και την ποτίζει σπέρμα
αντανακλάτε η ζωή, στέλνει στο μέλλον πνεύμα. 
Σπέρνει φωτιά, ανθίζει φως, έρωτας για νομάδες
βάσις λαού,  χαρά θεού, σιαμαίες παραστάδες.

Τέσσερα εξαπτέρυγα, θνητοί, θεοί, αγγέλοι,
ο πεπτωκότας έρωτας, λάβαρο στην αγέλη.
Είκοσι τέσσερεις δομές, τετράκτυς συστοιχία
συνδέουν τέσσερεις φυλές, σε μια αλληλουχία.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
31/10/2016=14=5