Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2018

Υπάρχει...


Υπάρχει μια στιγμή, εκεί μέσα στην νύχτα…
Όταν φτάνει, και χαμηλώνουν τα φώτα, ανοίγει ο δρόμος για τον παράδεισο..
Υπάρχει ένας τόπος, εκεί μέσα στην θάλασσα…
Όταν φουσκώνει και πέφτει αέρας, ανοίγει της ψυχής μια χαραμάδα…
Υπάρχει ένα γεράνι, εκεί σε μια ξερολιθιά…
Όταν ανθίζει μαραίνεται η λύπη, και λάμπει το χαμόγελο του Ήλιου..
Υπάρχει ένας κόκκος άμμου, εκεί στην μαγεμένη Ασίνη…
Όταν τον χαϊδεύει το κύμα, γίνεται πεταλούδα και λούζεται στον αφρό…
Υπάρχει ένα αίσθημα, και το φωτίζει ο σταυρός του νότου…
Μα τον δρόμο για τον παράδεισο δεν βρίσκω…
Στης ψυχής την χαραμάδα δεν χωράω…
Το χαμόγελο του Ήλιου ξεραίνει τα χείλη μου..
Ο κόκκος της άμμου, θηλεία στον λαιμό μου…
Το αίσθημα μόνο ανάβει τα φώτα του δρόμου,
Φαρδαίνει την χαραμάδα, και την κάνει φαράγγι …
Του Ήλιου το γέλιο ζεστά φυλακίζει…
Λεβάντα ευωδιάζει το άοσμο κύμα…
Το αίσθημα μόνο κρατά αναμμένο του νότου το αστέρι….
Και να αέρας ζωντανός, πηγή ζωής ανάσα και τιμωρία, σιρόκος και τραμουντάνα...
Η Παναγίτσα.... τα Παπαδοθωμιάνικα.....  ο πατρικό μου...
Δεν έχει γράμματά εδώ να γράψω, με συλλαβές Πελασγικές μονάχα...
Μα οι συλλαβές δεν γράφονται, ψελλίζονται άναρθρα, και κελάηδισμα στέλνουν, σαν νότες...
κι άλλοι ακούν.... οι αλαφροΐσκιωτοι....
κι άλλοι σαρκάζουν... οι τεχνοκράτες...
Μισοί-μισοί, κι αυτοί σαν το ταξίδι, σαν την ζωή, σαν τους ανθρώπους σαν τα πάντα...
Μπορεί  έτσι να είναι σε αυτόν τον κόσμο, από το σύμπαν όλο να είναι μόνο τα μισά… Ολόκληρα!!!

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
20/8/2018=21=3

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ηλιοσχολιασμοί