Τρίτη, 4 Μαρτίου 2014

Αναμνήσεις,

Θυμήσου κύτταρο και πρόσεξε τους χτύπους  της καρδιάς να αγγίζεις.
Γιατί είναι αδύνατο σε μένα να διαβάσω  όσα κρύβεις.
Ακούμπησα πάνω στον ίσκιο σου, τον ίσκιο του Άγγελου μου για να με ταξιδεύει.
Και δεν Προσέχω, ούτε νοιάζομαι που ο λύκος θα προδώσει το αρνί.
Κάποιες φορές και εκείνο στο λιβάδι με τις σκέψεις τις αμαρτωλές,  αναζητά το λύκο και τον βρίσκει, όχι σε αγέλη, μοναχό μοναχικό.
Κι όμως μυριάδες λύκους κουβαλάει, με μάτια φωτεινά, βλέμμα  σπινθηροβόλο.
Με δυσκολία τόσες όψεις να προδώσει, και να παρασυρθεί, η να κοπεί ακόμα με χίλια ξυραφάκια που το δέρμα του ματώνουν, γιατί έτσι είναι η θέληση του.
Με ευκολία όμως τόσες σκέψεις να πιστέψει, και να στροβιλισθεί, η να σκορπίσει με χίλια κυματάκια που τον άνεμο φουντώνουν, γιατί είναι έτσι η  γέννηση του.
Κάθε λουλούδι είναι ένα τέλειο  τραγούδι, που στον παράδεισο φυτρώνει, με ευχαρίστηση μα και με φόβο.
Μια επιθυμία ένα πέπλο διακαές, αγαπητό στολίδι σε μια νύφη, μια αμαρτία για τον χώρο και τον χρόνο.
Μια πτώση ερωτευμένη στο βαθύ σκοτάδι, και ο πεσμένος, με μια ηδονή που ανακαλύπτει
Του φωτός την ευλογία…
Ευλόγησε μου κύτταρο τον ψυχονού…  γδύνομαι εμπρός σου και το χαλινάρι σου προσφέρω!
ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
18/2/2014=18=9