Σάββατο, 24 Αυγούστου 2013

Άδεια μονοπάτια

Σε παραλία αμμουδερή, η ζέστη ντάλα, ομπρέλες, τραπεζάκια και ξαπλώστρες.
Σε όνειρο μέσα φάνηκε ο λεγάμενος, η πρώτη μούρη.
Με αμπιγέ κοστούμι και με τρέντικο πρεστίζ, έτσι όπως έχουν μάθει να μοστράρουν, τα σικάτα ρούχα τους.
Πέρασε δίπλα από την άκρη των ματιών μου, εκείνος που, κι αν και τόσο αδιάφορος μου ήταν, με τόσο διαφορετικό τρόπο, απ τις συνήθειες τις δικές μου έπαιζε πόκερ στο καρέ της τύχης.
Σε μια καρέκλα ακούμπησε την ύπαρξη του, και τότε είδα αληθινά ποιος ήταν.....τίποτα. Στην πλάτη και στο καθηστήρι της ξαπλώστρας, βρισκόταν απλωμένο ένα κοστούμι ανδρικό.....όπως εκείνα που χαζεύουμε στα μαγαζιά, και ακόμα πιο χειρότερο.....μέσα δεν είχε ούτε καν βιτρίνας κούκλα!!!!

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ 24/5/12

Αφιέρωση!!!