Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

Το αστέρι της αυγής.

Ο Χρυσαετός, το απέραντο του ουρανού οργώνει…
Να σπείρει αστέρια ο Φαέθοντας…
Και κείνα… έρμα μου άστρα, σαν γεννηθούν ρωτάνε..
Τάχα ταιριάζουμε στο γαλανό σου χρώμα ουρανέ;
Για σας ζωγράφισε το πορφυρό, σε κάθε δειλινό ο ήλιος,
Έτσι σαν φεύγει, η αστροφεγγιά την νύχτα να ημερεύει.
Δεχτήκαν τ΄ αστεράκια την ευχή και την κατάρα,
Και τρεμοσβήνουνε δειλά, κάθε που φτάνει η νύχτα.
Μονάχα ο Αυγερινός, θρασύς κι απείθαρχος γιατί τον συντροφεύει η Πούλια..
Πεισματικά θα πολεμάει να λάμψει και την μέρα… κόντρα στον ήλιο.
Έλα Αέρινη Αυγή, και τον παλμό σου μέθα…
Έλα και βγες στον ήλιο με φτερά που Αγγελικά…
Έλα και βγες να λάμψεις…
Έλα και βγες στον ήλιο… κι ας καείς.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
16/8/2014=22=4