Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2014

Όλα είναι αόριστα στον χρόνο…εκτός από τις εικόνες…

.....και ο εικονικός έρωτας είναι σαν το φεγγάρι, ανατέλλει απο το πουθενά , ολοκληρώνεται, γίνεται πανέρωτας, σε μαγεύει με το φως του, σβήνει, και χάνεται κατόπιν....
....μας αιχμαλώτισε λοιπόν ο χρόνος, και με εργαλείο του τα μάτια αφού μας γέμισε εικόνες μας κρατάει δέσμιους…
…μας ντοπάρει με φόβο, και με σύμμαχό του το μυαλό μας οδηγεί εκεί που θέλει…
….εφιάλτης η κλεψύδρα που αδειάζει…και οδηγεί στην αλήθεια του θανάτου… 

Θα μπορούσα να απαντήσω σε όλα τα ερωτήματα αλλά δεν θα το κάνω, ο κάθε ένας πρέπει να βρει τις απαντήσεις μόνος.
Το κλειδί βρίσκεται στην μονάδα, τα συλλογικά αιώνες τώρα ήτανε στάχτη στα μάτια.
Ο καθένας μόνος, αλλά στο ίδιο μήκος κύματος με τους άλλους, όχι στο δικό του, στον κοινό τόπο, και στον κοινό λόγο.
Όλοι είμαστε ένα.
Οι επιστήμονες, και όχι μόνο, είναι αλλοτριωμένοι.
Το ίδιο και όλη η πυραμίδα της ανθρωπότητας, εκτός από την βάση.
Το τραγικό είναι πως η βάση την στηρίζει, εκώντες, άκοντες.
Ο πόλεμος γίνεται στον καιάδα, στον άλλο κόσμο, στον άυλο.
Κάποιοι απεσταλμένοι, ανάμεσα μας, μάχονται να μας δείξουν τον δρόμο.
Όσοι το δουν συνεχίζουν, όσοι δεν το δουν απολύονται.
Στο τέλος όλα θα γίνουν όπως έχουν σχεδιαστεί, νομοτελειακά.
Το φως θα υπερισχύσει. Ήδη φωτεινοί κινούνται στα σκοτάδια.
Πολεμιστές του φωτός δίνουν την μάχη.
Άγγελλοι προσπαθούν να δείξουν τον δρόμο στους αδαείς.
Δίνουν κατευθύνσεις, για την ανάταση.....είναι όλα τόσο απλά....εμείς είμαστε σύνθετοι...
Η μικρή αλήθεια του καθενός όντως είναι σπασμένη, και υποκειμενική, συνήθως είδωλο. Το αντίθετο της είναι η πραγματικότητα.
Η αλήθεια της συμπαντικής συνείδησης όμως.
Το τέλος δεν θα έλθει ποτέ. Τέλος σημαίνει σκοπός.
Το φως αντίθετα υπάρχει είναι γύρω μας, λίγοι το βλέπουν όμως, και δεν εξαιρώ τον εαυτό μου.
Αλλά προσπαθώ.... Με το φως οδηγώ, ίσως πλησιάσουμε το τέλος.... Χωρίς φως μόνο τάρταρα προβλέπονται....
Κύκλοι η ύπαρξη μας...όπως ένα βότσαλο στην λίμνη!!
 Ψυχή μου, ίσως είναι εγωιστικό, δεν νοιώθω περικυκλωμένος..
Δεν έχασα ποτέ καμία αξία..
Δεν πίστεψα ποτέ καμία επιστήμη
Δεν υπάρχει copy paste, σε μένα
Γράφω όπως κινούμαι
Και κινούμαι όπως γράφω.
Αντλώ τις ιδέες μου, απ ευθείας από την πηγή, χωρίς μεσάζοντες
Ορίζω τις πράξεις μου με κίνητρο τις ιδέες ΜΟΥ!
Καταλύτης στην επαφή, και επικοινωνία μου, με το άυλο.....η πατρίδα!
 Λάας.... Η πατρίδα, Κάρνειος ο φύλακας... Πολεμιστής εγώ...
Το "νενικίκαμεν" θα ανατείλει...
Γενναίες γενεές ....ψυχές αρχέγονες αιώνιες το υπογράφουν.
Λίγες μεν, Αλλά ολοκληρωμένες και άτρωτες πλέον!!
Μπράβο, αυτή είναι μια υπερβατική και ουσιαστική θέση.
Έτσι είναι ακριβώς!
Να προσθέσω πως, έχει αρχίσει η εποχή που όλο και περισσότεροι, πληθαίνουν τις τάξεις τους!!


Τι κι αν τριγύρω μας, άγγελοι τριγυρνάνε...
Τι κι αν απλώνουν τα φτερά τους να σκεπάσουν την βλακεία...
Τι κι αν τα χέρια τους τα δάκρυα στα μάτια μας σκουπίζουν...
Το αμάρτημα των προπατόρων, έχει τόσο βαθιά ριζώσει στην ροή μας...
Και μόνο τότε αν στερέψει η πηγή, κατάματα θα δούμε το εγώ μας..
Και μόνο τότε που λουλούδια θα ανθισμένου στην ξέρα....
Δρόμο θα ανοίξουνε, οι άγγελοι μας..
ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
4/1/2014=12=3