Δευτέρα, 14 Ιανουαρίου 2013

Σε ζηλεύω Ναζωραίε…..


Σε θυμάμαι Ναζωραίε, τώρα που προβάλλεται μπροστά στα μάτια μου το δράμα της ζωής, της ποθητής της κούφιας, στου ερωτικού παλμού την δίνη. 
Σε αγγίζω στης ψυχής το  φιλικό  φτερούγισμα, στην άκρη του ουρανού, στην μίξη της ζωής και του θανάτου.
Σε νοιώθω κάθε σκίρτημα μου, δένει στου χιτώνα σου την άκρη , κόμπο με δάκρυα και ενοχές, μακρύ σχοινί το πέρασμα του χρόνου, σαν αγχόνη.
Σε νοσταλγώ, το φως στα μάτια Σου σκοτάδι στα δικά μου, βρύση με νάματα γλυκόπικρα, γεμίζω το σταμνί που μου έστειλες, με τα νερά του Ιορδάνη, να καθαρίσουν τις πληγές να γιατρευτεί του κόσμου η μανία.
Σε καρτερώ να ‘ρθείς σιμά στο παραγώνι, τώρα που φτάνει άνοιξη,  γιορτή, να θυμηθεί το σύμπαν, τον «Αμνό» θυσία στην ποδιά του, για τον σκοπό που αυτό ορίζει.
Σε βασανίζω μέσα στις ψυχής μου τον αέρα, αιώνες τώρα, πολεμώ με τα θηρία, και μια κερδίζω μια χάνω, πόλεμος δίχως τελειωμό.
Σε ζηλεύω, βρέθηκες στον κόσμο με σκοπό, καθώς περνούσες στα σκληρά ιερατεία πράος.
Σε ζηλεύω για την δύναμη την θεϊκή και την ανθρωπινή, που έκανε τον Πιλάτο να σαστίσει, μπροστά στο φως της καλοσύνης.
Σε ζηλεύω, που άνοιξες τον δρόμο για τον Γογλοθά, με ακάνθινο στεφάνι, και κουβαλώντας τον σταυρό του μαρτυρίου.
Σε ζηλεύω, που φύτεψες πόνο γλυκό, στο στήθος της Μαγδαληνής, και όχι μόνο, μα και στους άλλους ακολούθους μαθητές και πλήθος.   
Σε ζηλεύω που άνοιξες τα χέρια να δεχτούν καρφιά, και κράτησες τον κόσμο πάνω σ’ενα σταυρό, με τους ληστές συντρόφους.
Σε ζηλεύω, που δρόμο δίχως γυρισμό τράβηξες για τον Αδη, την πύλη πέρασες μόνο εσύ, και έκανες το σκοτάδι φως για μας τους τιποτένιους. 
Σε λατρεύω Ναζωραίε το σώμα σου να γίνει σώμα μου, ευχή μεγάλη και ευλογία, κομμάτι σου και εγώ να γίνω, μόνο μια τρίχα στα μαλλιά της άγιας κόμης.
Σκόνη  στα ταπεινά σανδάλια.
Ανάσα πονεμένη απ του σταυρού την κακουχία, σπίθα μικρή, πυγολαμπίδα απ την Ανάσταση.
Σε λάτρεψα για αυτή την όμορφη στιγμή  που είναι στόχος, και σκοπός για μένα, στο δρόμο του δικού μου Γολγοθά….τότε που χάνεται η ανάσα τότε που αρχίζει η ζωή και η Ανάσταση.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
12/4/2012