Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013

Αν ήταν και πετούσα.


Αν ήταν και πετούσα  σαν αητός.
Σαν γερακιού φτερό, αέρας δυνατός. 
Πτήση ψυχής  στην όχθη του παντός
Σαν Άστρο τύχης,  κάλεσμα φωτός
Κύλισμα ευλογίας, θειος πειρασμός
Σαν πλεύση ουράνια, χρόνος μαγικός

Περήφανα κι απάτητα, θα σκέπαζα βουνά
Θα φώτιζα, λευκά ατσάλινα φτερά
Σαν βασιλιάς σκιές χλωμές στο πουθενά
Θα χόρταινα της θάλασσας την ερημιά.
Τα μάτια σου θα γέμιζα σκληρή φωτιά.
Θα ψήλωνα την μοίρα σου σαν λευτεριά.
Το σώμα σου θα τέντωνα καυτή σπαθιά.
Να τρέχει αίμα σε μενεξεδένια δειλινά. 

Αν ήταν και πετούσα  σαν αητός.
Σαν γερακιού φτερό, αέρας δυνατός. 
Πτήση ψυχής  στην όχθη του παντός
Σαν Άστρο τύχης,  κάλεσμα φωτός
Κύλισμα ευλογίας, θειος πειρασμός
Σαν πλεύση ουράνια, χρόνος μαγικός

Σύννεφα μαύρα, θα έδιωχνα παντοτινά
Φόβο δεν θα ένοιωθες ποτέ ξανά.
Πιστός φρουρός, για κάθε σου ματιά
Γη ουρανός αστέρια θάλασσα πλατιά.
Θεού σημάδια σε ονείρου αγκαλιά
Πόνο δε θάχες, ξόρκι  τα χρυσά φτερά.
Του παραδείσου ώρες, σε λιβάδια χλοερά.
Ο κόσμος όλος στην δική μου τη ματιά.

Αν ήταν και πετούσα  σαν αητός.
Κράξιμο τρόμου, ανατριχίλα στο κορμί
Σαν γερακιού φτερό, αέρας δυνατός.
Ψηλώνει ο ήλιος, το σκοτάδι καταργεί. 
Πτήση ψυχής  στην όχθη του παντός
Τρέμει ο κέρβερος, γονατιστός στη Γή.
Σαν Άστρο τύχης,  κάλεσμα φωτός
Ανάσα απλώνει  φεγγαρένια την αυγή
Κύλισμα ευλογίας, θειος πειρασμός
Για προσευχή, ο Λόγος άφωνη κραυγή
Σαν πλεύση ουράνια, χρόνος μαγικός
Γιορτή στο σύμπαν, κόκκινη ερωτική.

ΟΥ ΤΙ ΔΑΝΟΣ
Αύγουστος 2012